To biel jest może najpiękniejszą z barw
Gdy nocą spod Księżyca rzęs
Płynie na łąki pierwszy śnieg
Nim igliwia sierść poczuje szron
Nim świt usłyszy dzwonki sań
I znajdzie pierwszy ślad
Ty spójrz na biel, na nieobjętą biel
Jej moc, jej blask podpowie Ci
Że biel to Bóg, bezkres, bez czas
Podziwiaj jÄ…, bo jest
Bo jesteÅ› (x2)
Jeżeli ten, na kogo czekam
Przyjdzie teraz- co zrobiÄ™?
Dziś rano ogród w śniegu
Tak ładny bez śladu kroków.
Nie ma innej drogi na południe.
Poza tym siÄ™ nie spieszÄ™, a lotu bojÄ™ siÄ™.
Czemu myśli Pan, że jestem smutna
i próbuje mnie pocieszyć?
Oboje wiemy, że w jedną stronę mamy bilet.
Powrót nie wchodzi w grę.
I oboje pragniemy choć na chwilę o tym zapomnieć.
A więc zanim nasza podróż się zakończy
na całkiem różnych stacjach
niech Pan pociesza mnie...