To biel jest może najpiękniejszą z barw

Gdy nocą spod Księżyca rzęs

Płynie na łąki pierwszy śnieg

Nim igliwia sierść poczuje szron

Nim świt usłyszy dzwonki sań

I znajdzie pierwszy ślad



Ty spójrz na biel, na nieobjętą biel

Jej moc, jej blask podpowie Ci

Że biel to Bóg, bezkres, bez czas

Podziwiaj jÄ…, bo jest

Bo jesteÅ› (x2)



Jeżeli ten, na kogo czekam

Przyjdzie teraz- co zrobiÄ™?

Dziś rano ogród w śniegu

Tak ładny bez śladu kroków.


Gdy wszystko idzie źle

I nie masz dokąd pójść

Przyjaciół tłum rozprysł się 

Wydaje ci się , że

Tak pozostanie już

Lecz okazuje się, że nie

Bo budzi się z nocy nowy dzień

Nieskalanie czyste niebo

Co było wczoraj odeszło w cień

Niepamięci niech się świeci 

Cud

Niepamięci, cud niepamięci

Kloszard i wielki tuz 

Odważny i ten co się boi

Wszyscy równi wobec czasu i płomienia

Na moim podwórku blues

Na zegarze wieczór

Nie, nie czekaj tylko żyj

Bo to tylko chwila

Może dwie

Na nic lamenty, utyskiwania

Co było wczoraj, odeszło w cień

Niepamięci niech się święci

Cud 

Niepamięci , cud niepamięci