Ta noc bezsenna, długa. 

Nieruchomo patrzy we mnie. 

Czeka za oknem, stoi w żałobie. 

Zegar mnie do snu: tik, tak. 

Tak namawia potajemnie, 

A ja nie zasnę, co na to zrobię. 

Że myślę tylko o tym, co nie wróci mi. 

O wszystkim co najgorzej serce smuci mi. 

O chwilach, które szczęściu nie liczyły się. 

O słowach co w melodię zamieniły się. 

A noc bezsenna, długa. 

W dłoniach ma różaniec z żelu. 

Czeka za oknem, stoi w żałobie. 

Myślę tylko o tym, co nie wróci mi. 

O wszystkim co najbardziej serce smuci mi. 

O chwilach, które szczęściu nie liczyły się. 

O słowach co w melodię zamieniły się. 

Która godzina? Pierwsza, druga, trzecia, czwarta? 

A ja myślę półprzytomnie, 

Czy ty tej nocy też myślisz o mnie.


I pozostanie tajemnicą, co robiłam wczoraj przed snem
Czy jestem świętą, czy grzesznicą
Tylko moja mama to wie
To pozostanie tajemnicą
Nie usłyszy o niej świat
Gazety o tym nie napiszą
Nie zarobią netto plus vat
No a pan? Co pan o mnie pomyśli to 
I tak mi się w nocy nie przyśni

I pozostanie tajemnica czemu pan wie lepiej niż ja
Ile zarabiam i z kim sypiam, jakie wino piję do dna...
To pozostanie tajemnica
Nie usłyszy o niej świat,
Bo ja tłumaczę się rodzicom
Panu rzucam słowa na wiatr...

No a to, co pan dzisiaj o mnie napisze to i tak
I tak jutro zmieni się w ciszę