Kiedy Joszko gra
Cały boży świat
W zdumieniu słucha
Gdy Joszko gra
Gdy na drumli gra
I na liściu gra
Od serca do ucha
Czule jak nikt

Dobry Bóg
Dał mu talent
A resztę wygrał
Joszko sam

Tyle jasnych nut
Tyle jasnych nut
I tyle muzyki
Dookoła nas
Tyle złotych strun
Tyle srebrnych nut
I dźwięków zaklętych
W wiolin i bas

Czasem Bóg
Daje talent
A resztÄ™ musisz
Wygrać sam

Niech zegary śpią
Otrzyj ślady łez
Oby Joszko grał
Aż po czasu kres

Z każdym swoim dniem
Zaprzyjaźnij się
Spróbuj widzieć świat
Pozytywnie

Kiedy jest mi źle
Mówię światu: Nie!
I biegnÄ™ na Å‚Ä…kÄ™
Gdzie Joszko gra
By zaśpiewać z nim
Znaleźć czuły rym
Do jego muzyki
Serdeczny rym

Dobry Bóg daje talent
A reszty każdy
Szuka sam!

Niech zegary śpią
Otrzyj ślady łez
Oby Joszko grał
Aż po czasu kres


I o co tyle milczenia? 

Między nami niewiele się 

zmienia. To miłość jest inna. Niełatwa, 

nieskromna i niewinna. I o co tyle milczenia? 

Lepiej mów, że mam serce z kamienia. 

Że się zmieniam, jak moda, kobieta, szczęście, 

jak woda... 



Każda moja łza i wspomnienie chrztu, 

popielata mgła, śnieg na szczycie gór, 

tropikalny deszcz, lód na szklanki dnie 

i mój złoty pot, gdy kochamy się, 

mogą jutro być chmurą, rzeką, wieczną bielą, 

burzÄ…, rosÄ…, akwarelÄ…... 



Każda nasza noc do utraty tchu, 

zakochany wzrok 

i spotkanie ust, 

przenikanie dusz, obietnice twe i mój złoty pot, 

gdy kochamy się, mogą jutro być inne. 

Nowe, obłąkane. Zgasłe, żadne, zapomniane... 



I o co tyle milczenia? 

W takiej ciszy zabrzmi źle: "do widzenia". 

Ja nie proszę, nie płaczę. Ja kocham, 

Codziennie inaczej.