Na skórze drzew rysuje krwawy znak serca

Rzeźbię w kamieniu swoją twarz

Pióro i papier proszę o słowa wiersza

One silniejsze są niż czas



Jestem jedyna, ostatnia i pierwsza

Jestem jedyna, na moment, na dzień

Jestem jak cień, jestem jak noc, która lęka się światła gwiazd

Dlaczego czas nie wie, że ma jedną mnie?



Na twoich ustach pozostawiam wspomnienia

Wieczne, jak skamieniały las

Powstaje wciąż na nowo w ludzkich spojrzeniach

Zostanę chwile w każdym z was


Byłam w Nowym Jorku, to naprawdę wielkie przeżycie.

Po prostu polecieć, być w Nowym Jorku. Po prostu polecieć i być.

Więc, byłam w Nowym Jorku, siedziałam w Nowym Jorku.

Taka jak jestem to byłam i siedziałam,

a potem się zmęczyłam i stałam w Nowym Jorku,

i stałam w Nowym Jorku, i widziałam.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.



Więc, dobrze powiedziałam. Pojadę i zobaczę.

I opowiem wam jak było w Nowym Jorku.

Byłam, pojechałam. Byłam i widziałam,

i stałam, i siedziałam w Nowym Jorku.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.



A teraz mówię: nie wiem, nie powiem wam, bo nie wiem.

Nie wiem jak było w Nowym Jorku.

Też mówię wam pojedźcie, postójcie i posiedźcie.

Bo nie warto, nie warto nie być w Nowym Jorku.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.