Lubię ten czas, gdy do siebie nam blisko. 

Lubię, że już nie wstydzimy się słów. 

Lubię gdy o zmierzchu rozpalisz ognisko 

Oświetlisz, co kryje się w nas. 



Pytasz mnie, jak żyć i co ma sens 

Gdy ja spytać chcę o to samo. 

A tysiącletni dąb odpowiedź zna, 

Ale cicho zasypia nad nami 



Lubię ten czas, gdy nam blisko do siebie. 

W trawie na wznak, gdzie nie znajdzie nas nikt. 

Wtedy żal, że nigdzie na bezkresnym niebie 

Nie ma innych nas, co kochają się tak… 



Pytasz, czemu to tak krótko trwa, 

Gdy ja spytać chcę o to samo 

Tysiącletni dąb odpowiedź zna, 

Ale cicho zasypia nad nami.


Już noc i pusty dom 

I nie zobaczy nikt 

Jak na ostatnim piętrze 

Nieczynnej windy drzwi otworzą się 

I zamkną się, 

Otworzą się… 



Gdy świt i chłodny wiatr 

To nie zobaczy nikt 

Jak nad ciepłym wyjściem z metra 

Gazety zmięty strzęp 

Unosi się, opada i unosi się… 



Nie wiemy nic 

O cichym życiu rzeczy 

Które otaczają nas 

Łudzimy się, że to nas nie dotyczy 

I łudzimy się, że zrozumiemy świat. 



Już dzień, 

A cicho tak, że nie usłyszy nikt 

Jak wieszak w pustej szafie 

Odmierza ciszę i 

Kołysze się 

Kołysze się 

Kołysze się…