I pozostanie tajemnicą, co robiłam wczoraj przed snem
Czy jestem świętą, czy grzesznicą
Tylko moja mama to wie
To pozostanie tajemnicą
Nie usłyszy o niej świat
Gazety o tym nie napiszą
Nie zarobią netto plus vat
No a pan? Co pan o mnie pomyśli to 
I tak mi się w nocy nie przyśni

I pozostanie tajemnica czemu pan wie lepiej niż ja
Ile zarabiam i z kim sypiam, jakie wino piję do dna...
To pozostanie tajemnica
Nie usłyszy o niej świat,
Bo ja tłumaczę się rodzicom
Panu rzucam słowa na wiatr...

No a to, co pan dzisiaj o mnie napisze to i tak
I tak jutro zmieni się w ciszę


Mrok, jak kosmaty pies. 

Patrz wrzesień już, 

czas rozpalić piec. 

Posmutniało w ogrodzie i nagle postarzało się. 

Miałeś przecież być? 



Autobus twój szedł. 

Wiem jest już późno. 

Wróć w lampy ciepły krąg. 

Do szafy płaszcz. 

Jabłkami pachnie dom. 



Przemoczony poeto siądź, 

skończ ten swój niezwykły wiersz. 

Pusta kartka i tylko znów ogarek świecy. 

Dla ciebie dziś kupiłam ten zielony szal. 

Ostatnie jabłka z drzew postrącał wiatr, 

a miałeś zerwać. 

Zbyt mało ciebie mam. 

Kilka mądrych zdań, 

to wszystko.