I o co tyle milczenia? 

Między nami niewiele się 

zmienia. To miłość jest inna. Niełatwa, 

nieskromna i niewinna. I o co tyle milczenia? 

Lepiej mów, że mam serce z kamienia. 

Że się zmieniam, jak moda, kobieta, szczęście, 

jak woda... 



Każda moja łza i wspomnienie chrztu, 

popielata mgła, śnieg na szczycie gór, 

tropikalny deszcz, lód na szklanki dnie 

i mój złoty pot, gdy kochamy się, 

mogą jutro być chmurą, rzeką, wieczną bielą, 

burzÄ…, rosÄ…, akwarelÄ…... 



Każda nasza noc do utraty tchu, 

zakochany wzrok 

i spotkanie ust, 

przenikanie dusz, obietnice twe i mój złoty pot, 

gdy kochamy się, mogą jutro być inne. 

Nowe, obłąkane. Zgasłe, żadne, zapomniane... 



I o co tyle milczenia? 

W takiej ciszy zabrzmi źle: "do widzenia". 

Ja nie proszę, nie płaczę. Ja kocham, 

Codziennie inaczej.


Chcę byś miał spokojne, dobre święta.

Dni powszednie też. Nie pamiętaj niepotrzebnych słów i łez.

To jest czas na sen dla smutnych myśli.

Niech je skryje śnieg. Mogą tam pozostać nawet rok czy wiek.

Każdy dzień zanim zniknie nam w siwej chmurze wszystkich dni,

Niechaj ma wyjÄ…tkowy smak, niech ma jakiÅ› sens i styl.

Chcę byś miał spokojne, dobre święta i twój los tak chce.

Chociaż wokół nie ma osób stu a dwie,

Będziesz miał szczęśliwe święta blisko mnie.