Już noc i pusty dom 

I nie zobaczy nikt 

Jak na ostatnim piętrze 

Nieczynnej windy drzwi otworzą się 

I zamkną się, 

Otworzą się… 



Gdy świt i chłodny wiatr 

To nie zobaczy nikt 

Jak nad ciepłym wyjściem z metra 

Gazety zmięty strzęp 

Unosi się, opada i unosi się… 



Nie wiemy nic 

O cichym życiu rzeczy 

Które otaczają nas 

Łudzimy się, że to nas nie dotyczy 

I łudzimy się, że zrozumiemy świat. 



Już dzień, 

A cicho tak, że nie usłyszy nikt 

Jak wieszak w pustej szafie 

Odmierza ciszę i 

Kołysze się 

Kołysze się 

Kołysze się…


Byłam w Nowym Jorku, to naprawdę wielkie przeżycie.

Po prostu polecieć, być w Nowym Jorku. Po prostu polecieć i być.

Więc, byłam w Nowym Jorku, siedziałam w Nowym Jorku.

Taka jak jestem to byłam i siedziałam,

a potem się zmęczyłam i stałam w Nowym Jorku,

i stałam w Nowym Jorku, i widziałam.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.



Więc, dobrze powiedziałam. Pojadę i zobaczę.

I opowiem wam jak było w Nowym Jorku.

Byłam, pojechałam. Byłam i widziałam,

i stałam, i siedziałam w Nowym Jorku.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.



A teraz mówię: nie wiem, nie powiem wam, bo nie wiem.

Nie wiem jak było w Nowym Jorku.

Też mówię wam pojedźcie, postójcie i posiedźcie.

Bo nie warto, nie warto nie być w Nowym Jorku.

Mówili mi pojedź, pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi pojedź, tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe- Nowy Jork.