Już noc i pusty dom 

I nie zobaczy nikt 

Jak na ostatnim piętrze 

Nieczynnej windy drzwi otworzą się 

I zamkną się, 

Otworzą się… 



Gdy świt i chłodny wiatr 

To nie zobaczy nikt 

Jak nad ciepłym wyjściem z metra 

Gazety zmięty strzęp 

Unosi się, opada i unosi się… 



Nie wiemy nic 

O cichym życiu rzeczy 

Które otaczają nas 

Łudzimy się, że to nas nie dotyczy 

I łudzimy się, że zrozumiemy świat. 



Już dzień, 

A cicho tak, że nie usłyszy nikt 

Jak wieszak w pustej szafie 

Odmierza ciszę i 

Kołysze się 

Kołysze się 

Kołysze się…


Że Ty nie dla mnie jesteś, ani ja dla Ciebie

Że nie możemy rankiem gadać trzy po trzy

Że wspólnej gwiazdy trudno szukać nam na niebie

Że między ludźmi nie powiemy sobie "ty"



Że nie pójdziemy tak zwyczajnie gdzieś, tak w gości

Że nic co nasze nie jest nasze, nawet my



Dlatego nie mów mi, dlatego nie mów mi

To dlatego nie mów mi o miłości



Że spotykamy się przypadkiem, przy niedzieli

I że mówimy byle jak i byle co

Że każde słowo zamiast łączyć, to nas dzieli

Że złą podróżą jest bez Ciebie każda noc



Że więcej smutku w oczach mamy niż radości

Że nie pomaga kiedy mowić "góra nos"



Dlatego nie mów mi, dlatego nie mów mi

to dlatego nie mów mi o miłości          [x2]



Byle nie o miości, 

byle nie o miłości, nie, nie, nie



Byle nie o miłości, byle nie o miości,

Byle nie o miłości, nie, nie, nie        [x4]