Gdy mówią mi... 



Gdy mówią mi, że cały świat za chwile się zawali, 

A jego zmierzch dotyczy także mnie... 

Ja wierzyć chce, że jeszcze nie, że nie... 

Gdy mówią mi gazety o kolejnej wielkiej fali, 

Przed którą już, nam się schronić nie ma gdzie.. 

Ja wierze, że, że jeszcze nie... 

Pamięć podaje mi spis (podaje mi) 

Rzeczy dla których chce żyć (warto żyć warto) 

Cisza kiedy minie burza, 

Zapach nocy na twej skórze 

wciąż przecież są. 

Pojedyńcza żaba w trawie, 

Która dziwi się Wisławie 

To jest mój schron, to mój schron... 

Gdy mówią, że, 

Co dla mnie ważne istnieć nie ma prawa, 

I aby żyć, muszę dostosować się... 

Ja wierzyć chce, że jeszcze nie... 

Pamięć podaje mi spis (podaje) 

Rzeczy dla których chce żyć (warto żyć warto) 

Kropla światła w butli wina, 

Pierwsze słowa mego syna, wciąż 

Przecież są. 

Te miliony gwiazd na niebie 

I kolekcja mych torebek, to 

jest mój schron, to mój schron... 

To jest moje niebo, ledwie ponad Ziemią, 

Moje przejaśnienia wśród burz... 

To jest moje niebo, 

Nie chce mieć innego 

Blisko mi do niego 

Tuż, tuż... 

To jest moje niebo, ledwie ponad Ziemią, 

Moje przejaśnienia wśród burz... 

To jest moje niebo, 

Nie chce mieć innego 

Blisko mi do niego 

Tuż, tuż... 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż 

Tuż, tuż...


Już noc i pusty dom 

I nie zobaczy nikt 

Jak na ostatnim piętrze 

Nieczynnej windy drzwi otworzą się 

I zamkną się, 

Otworzą się… 



Gdy świt i chłodny wiatr 

To nie zobaczy nikt 

Jak nad ciepłym wyjściem z metra 

Gazety zmięty strzęp 

Unosi się, opada i unosi się… 



Nie wiemy nic 

O cichym życiu rzeczy 

Które otaczają nas 

Łudzimy się, że to nas nie dotyczy 

I łudzimy się, że zrozumiemy świat. 



Już dzień, 

A cicho tak, że nie usłyszy nikt 

Jak wieszak w pustej szafie 

Odmierza ciszę i 

Kołysze się 

Kołysze się 

Kołysze się…