(Bosa 2005)



Aby zwolnić puls, 

Aby rozprostować myśli, 

Aby znaleźć lek na lęk, 

Zniknę pośród pól i zanurzę cała w ciszy 

Ona ma zbawienny dźwięk. 

I tylko tu, gdzie każde źdźbło trawy ma swoje czułe miejsce, 

Skleić się da życie, co pękło na pół. 



Dotykanie drzew i spierzchnięta kora w dłoni 

Szept paproci, bajki z mchu… 

W deszczu poczuć chcę wonną wilgoć sierści koni, 

Ciemny zapach sennych krów. 

I tylko tu, gdzie każde źdźbło trawy ma swoje czułe miejsce, 

Skleić się da życie, co pękło na pół. 



Siwiejące tło pory zmierzchu w pełni lata, 

W piasku ślady bosych stóp. 

I choć moje życie to wieczna zgoda na utratę 

Chcę na chwilę zostać tu… 

Bo tylko tu gdzie każde źdźbło trawy ma swoje czułe miejsce 

Skleić się da życie, co pękło na pół


Los jak wszystkim dał mi tylko jedną postać 

I nie nazbyt nią ucieszył mnie, 

Ale zawsze potrafiłam inną zostać 

Gdy wchodziła duża stawka w grę. 

Dziś posiadam różnych twarzy cały rejestr, 

W której lepiej niż we własnej mi. 

O jak dobrze umieć być tym kim się nie jest. 

Ja umiałam nim przyszedłeś ty. 

Dla ciebie jestem sobą i choć to tak mało jest. 

Nie potrafię być przed tobą nikim więcej. 

Sztuczny wdzięk odbierasz słowom, 

czynisz szczerym każdy gest, i znów jestem 

Tą tysięczną wśród tysięcy. 

Tak mi z sobą nie do twarzy, tak bym chciała siebie kryć, 

Ale kiedy na mnie patrzysz nie potrafię inną być. 

Dla ciebie jestem sobą i choć to tak mało jest. 

Nie potrafię być przed tobą nikim więcej. 

Dostosować sposób gry do nowych reguł, 

W efektownym fałszu ukryć się. 

Potrafiłabym to zrobić dla innego, a dla ciebie nie. 

Już nie umiem swojej prawdy minąć granic 

I to chyba jest nie dobry znak, 

Że przed innym nie odkryłabym jej za nic, a przed tobą tak. 

Dla ciebie jestem sobą i choć to tak mało jest. 

Nie potrafię być przed tobą nikim więcej. 

Sztuczny wdzięk odbierasz słowom, 

Czynisz szczerym każdy gest, i znów jestem 

Tą tysięczną wśród tysięcy. 

Tak mi z sobą nie do twarzy, tak bym chciała siebie kryć, 

Ale kiedy na mnie patrzysz nie potrafię inną być. 

Dla ciebie jestem sobą i choć to tak mało jest. 

Nie potrafię być przed tobą nikim więcej.