Gdy wszystko idzie źle

I nie masz dokąd pójść

Przyjaciół tłum rozprysł się 

Wydaje ci się , że

Tak pozostanie już

Lecz okazuje się, że nie

Bo budzi się z nocy nowy dzień

Nieskalanie czyste niebo

Co było wczoraj odeszło w cień

Niepamięci niech się świeci 

Cud

Niepamięci, cud niepamięci

Kloszard i wielki tuz 

Odważny i ten co się boi

Wszyscy równi wobec czasu i płomienia

Na moim podwórku blues

Na zegarze wieczór

Nie, nie czekaj tylko żyj

Bo to tylko chwila

Może dwie

Na nic lamenty, utyskiwania

Co było wczoraj, odeszło w cień

Niepamięci niech się święci

Cud 

Niepamięci , cud niepamięci



Białe żagle dni,

Czarne żagle dni

Między nimi ty

W dali...

Powiedz wiatrom złym,

Że nad łóżkiem mym

Lampa się co noc pali



I Twoją twarz

Płomień rzeźbi w mroku,

Powieki moje dwie

Zamknęły ją we śnie

I nie puszczą , o nie

I nie puszczą do świtu



Świtem żagle dnia

Złapią dobry wiatr,

Frunie z wiatrem myśl lekka,

Odwiedź moje sny,

Osusz moje łzy,

Tak daleko mi

Czekam Cię...



Tak daleko mi

Czekam cię

Tak daleko mi

czekam Cię...



Wciąż za daleko...