Gdy wszystko idzie źle

I nie masz dokąd pójść

Przyjaciół tłum rozprysł się 

Wydaje ci się , że

Tak pozostanie już

Lecz okazuje się, że nie

Bo budzi się z nocy nowy dzień

Nieskalanie czyste niebo

Co było wczoraj odeszło w cień

Niepamięci niech się świeci 

Cud

Niepamięci, cud niepamięci

Kloszard i wielki tuz 

Odważny i ten co się boi

Wszyscy równi wobec czasu i płomienia

Na moim podwórku blues

Na zegarze wieczór

Nie, nie czekaj tylko żyj

Bo to tylko chwila

Może dwie

Na nic lamenty, utyskiwania

Co było wczoraj, odeszło w cień

Niepamięci niech się święci

Cud 

Niepamięci , cud niepamięci



Na skórze drzew rysuje krwawy znak serca

Rzeźbię w kamieniu swoją twarz

Pióro i papier proszę o słowa wiersza

One silniejsze są niż czas



Jestem jedyna, ostatnia i pierwsza

Jestem jedyna, na moment, na dzień

Jestem jak cień, jestem jak noc, która lęka się światła gwiazd

Dlaczego czas nie wie, że ma jedną mnie?



Na twoich ustach pozostawiam wspomnienia

Wieczne, jak skamieniały las

Powstaje wciąż na nowo w ludzkich spojrzeniach

Zostanę chwile w każdym z was