Zapisz swoję ulubione piosenki Anny Marii Jopek

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




A thousand years, a thousand more 

A thousand times a million doors to eternity 

I may have lived a thousand lives, a thousand times 

An endless turning stairway climbs, to a tower of souls 

If it takes another thousand years, a thousand wars 

The towers rise to numberless floors in space 

I could shed another million tears, a milllion breaths 

A million names but only one truth to face 

(I still love you) 



A million roads, a million fears 

A million suns, ten years of uncertainty 

I could speak a million lies, a million songs 

A million rights, a million wrongs in this balance of time 

But if there was a single truth, a single light 

A single thought, a singular touch of grace 

Then following this single point, this single flame 

The single haunted memory of your face 



I still love you 

I still want you 

A thouand times the mysteries unfold themselves 

Like galaxies in my head 



I may be numberless, I maybe innocent 

I may know many things, I may be ingnorant 

Or I could ride with kings and conquer many lands 

Or win this world at cards and let it slip my hands 

I could be cannon food, destroyed a thousand times 

Reborn as fortune’s child to judge another’s crimes 

Or wear this pilgrim’s cloak, or be a common theif 

I’ve kept this single faith, this one belief 



I still love you 

I still want you 

A thouand times the mysteries unfold themselves 

Like galaxies in my head 

On and on the mysteries unwind themselves 

Eternities still unsaid 

‘Til you love me  



Znajdziesz mnie w szeptach traw, kochany

Usłyszysz w locie ćmy

Będę gdzie piach i pył

Będę gdziekolwiek byś był



Będę w spojrzeniu kocich oczu

Będę w milczeniu drzew

Jestem w mijaniu dni

Jestem twym cieniem gdy śpisz



Tak jakbym wciąż żyła

A ty jakbyś mógł jeszcze raz dotknąć moich ust



Księżyc to niemy mój posłaniec

Noc to cień moich rąk

Wiatr niespokojny duch

Pamięta dziś każde z mych słów...



Tak jakbym wciąż żyła

A ty jakbyś mógł jeszcze raz dotknąć moich ust


A gybyśmy nigdy się nie spotkali 

Minęli na życia tle? 

I gdyby nas nic nie łączyło wcale 

A wspólny los wahał się? 



Kto postanawia, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Odnajdujemy się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat? 



A gdybyśmy nie pokochali nigdy 

Zgubili, spóźnili się? 

Byliby z nas ludzie zupełnie inni. 

A czy szczęśliwi, kto wie? 



Ale uznano, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Mamy odnaleźć się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat 



Czasami myślę o prawdobodobnym świecie, 

Gdzie jednak się mijają ślady naszych stóp. 

Co wtedy dzieje się z duszami naszych dzieci, 

Nim czyjaś inna miłość je zaprosi tu? 



Kto postanawia, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Odnajdujemy się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat?