Czemu dzwoni w środku nocy nie wiadomo po co.

Może go uczucie do mnie dręczy zwłaszcza nocą. 

Milczy długo i namiętnie na dowolny temat. 

Dziwny jakiś albo nie ma nic do powiedzenia.

Cichy wielbiciel, liryczny prowokator, ambiwalentny, 

nieśmiały adorator. Czy ma zamiary dobre czy złe?

Czemu akurat wybrał mnie? Ironia losu.

Z takim niczego przeżyć nie sposób.

Nawet jeżeli kocha nad życie, co z tego skoro kocha 

zbyt skrycie? czemu na mnie tak się zawziął?

Jestem jaka jestem.

Czemu właśnie mnie uczynił adresatką westchnień?

Czy ośmielić go do zwierzeń, czy zniechęcić raczej?

Duży kłopot sprawia taki małomówny facet.

Cichy wielbiciel. Senny marzyciel.

Serca dręczyciel. Cichy wielbicie...



Boję się o Ciebie, mój niekochany
W ciemnej ciszy twojej czaszki
Ty może wreszcie mnie usłyszysz
Jesteś moją celą, choć nie ma straży
Dopóki więzisz mnie w sobie, będziemy razem
Miałeś moje ciało, a chciałeś więcej, więc póki żyjesz
Będę panią i niewolnica twej pamięci
Nie chcę tejmiłości, jest niemożliwa
Uwolnij siebie i mnie

Nie pamiętaj mnie 
Nie zadręczaj się
Uspokój się 
Znam twe nieudane sny i mroczne lasy Twej pamięci
Znam z imienia wszystkie lęki
Jeden z nich to ja
Uwierz mi, uwolnij mnie

Jeżeli kochasz, to nie pamiętaj mnie
Jeżeli kochasz, to uwolnij mnie
Boję się o ciebie, mój niekochany, jak długo będziesz 
Umiał wierzyć, że jesteś panem, a nie sługą
W celi twego mózgu, spętana w zwoje i zapisana
W pamięci - nie będę Twoja
Trzymaj mnie pod kluczem w komorze serca
Ale i wtedy, jestem pewna, że nie osiągniesz wiele więcej
Nie chcę tej miłości, pozwól mi odejść
Uwolnij siebie i mnie