Czemu dzwoni w środku nocy nie wiadomo po co.

Może go uczucie do mnie dręczy zwłaszcza nocą. 

Milczy długo i namiętnie na dowolny temat. 

Dziwny jakiś albo nie ma nic do powiedzenia.

Cichy wielbiciel, liryczny prowokator, ambiwalentny, 

nieśmiały adorator. Czy ma zamiary dobre czy złe?

Czemu akurat wybrał mnie? Ironia losu.

Z takim niczego przeżyć nie sposób.

Nawet jeżeli kocha nad życie, co z tego skoro kocha 

zbyt skrycie? czemu na mnie tak się zawziął?

Jestem jaka jestem.

Czemu właśnie mnie uczynił adresatką westchnień?

Czy ośmielić go do zwierzeń, czy zniechęcić raczej?

Duży kłopot sprawia taki małomówny facet.

Cichy wielbiciel. Senny marzyciel.

Serca dręczyciel. Cichy wielbicie...



Że Ty nie dla mnie jesteś, ani ja dla Ciebie

Że nie możemy rankiem gadać trzy po trzy

Że wspólnej gwiazdy trudno szukać nam na niebie

Że między ludźmi nie powiemy sobie "ty"



Że nie pójdziemy tak zwyczajnie gdzieś, tak w gości

Że nic co nasze nie jest nasze, nawet my



Dlatego nie mów mi, dlatego nie mów mi

To dlatego nie mów mi o miłości



Że spotykamy się przypadkiem, przy niedzieli

I że mówimy byle jak i byle co

Że każde słowo zamiast łączyć, to nas dzieli

Że złą podróżą jest bez Ciebie każda noc



Że więcej smutku w oczach mamy niż radości

Że nie pomaga kiedy mowić "góra nos"



Dlatego nie mów mi, dlatego nie mów mi

to dlatego nie mów mi o miłości          [x2]



Byle nie o miości, 

byle nie o miłości, nie, nie, nie



Byle nie o miłości, byle nie o miości,

Byle nie o miłości, nie, nie, nie        [x4]