A gybyśmy nigdy się nie spotkali 

Minęli na życia tle? 

I gdyby nas nic nie łączyło wcale 

A wspólny los wahał się? 



Kto postanawia, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Odnajdujemy się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat? 



A gdybyśmy nie pokochali nigdy 

Zgubili, spóźnili się? 

Byliby z nas ludzie zupełnie inni. 

A czy szczęśliwi, kto wie? 



Ale uznano, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Mamy odnaleźć się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat 



Czasami myślę o prawdobodobnym świecie, 

Gdzie jednak się mijają ślady naszych stóp. 

Co wtedy dzieje się z duszami naszych dzieci, 

Nim czyjaś inna miłość je zaprosi tu? 



Kto postanawia, 

Że jedyny raz na Ziemi 

Na jedną chwilę, ty i ja 

Odnajdujemy się 

I zwykłe to zdarzenie może odmienić cały świat?


I o co tyle milczenia? 

Między nami niewiele się 

zmienia. To miłość jest inna. Niełatwa, 

nieskromna i niewinna. I o co tyle milczenia? 

Lepiej mów, że mam serce z kamienia. 

Że się zmieniam, jak moda, kobieta, szczęście, 

jak woda... 



Każda moja łza i wspomnienie chrztu, 

popielata mgła, śnieg na szczycie gór, 

tropikalny deszcz, lód na szklanki dnie 

i mój złoty pot, gdy kochamy się, 

mogą jutro być chmurą, rzeką, wieczną bielą, 

burzą, rosą, akwarelą... 



Każda nasza noc do utraty tchu, 

zakochany wzrok 

i spotkanie ust, 

przenikanie dusz, obietnice twe i mój złoty pot, 

gdy kochamy się, mogą jutro być inne. 

Nowe, obłąkane. Zgasłe, żadne, zapomniane... 



I o co tyle milczenia? 

W takiej ciszy zabrzmi źle: "do widzenia". 

Ja nie proszę, nie płaczę. Ja kocham, 

Codziennie inaczej.